گازویبل با گوگرد خیلی کم یا vls سالهاست مورد توجه کارشناسان محیط زیست و کارشناسان فنی دیزل قرار گرفته .... این موضوع گوگرد موجود در گازوییل هم از ان معضل های دشوار در این مملکت هست که به این سادگی ها قابل حل نیست چون لازمه ان نوسازی پالایشگاههای قدیمی چون پالایشگاه ابادان و تهران است ما همچنان با استانداردهای جهانی که زیر ۲۰ ppm و حتی ۵ ppm است فاصله خیلی زیادی داریم! بگذریم که برخی کشورها دنبال گازوییل بدون گوگرد هم هستند! با این‌که گوگرد موجود در گازوییل ایران از ppm ۷۰۰۰ در دهه۱۳۸۰ اکنون به کمتر از ۵۰۰ و حتی ۵۰ پی‌پی‌ام هم کاهش پسدا کرده اما همچنان میزان گوگرد گازوییل در ایران بالاست که علاوه بر تسریع در خرابی موتور دیزل باعث الودگی شدید هوا و از مهم‌ترین علل وجود دی‌اکسید گوگرد در هوای کلان شهرهاسی چون تهران است اگرچه راه طولانی توسط سازمان محیط‌زیست و وزارت نفت طی شده تا میزان گوگرد گازوئیل کاهش پیدا کند اما این میزان همچنان بالاست ! کافیست توجه کنید که فقط یک قلم ۱۰۰هزار خودروی سنگین دیزلی در تهران در حال تردد هستند . در ۳۰مهرماه۹۷ آیین‌نامه فنی ماده2 قانون هوای پاک به تصویب دولت رسید و ابلاغ شد. در این آیین‌نامه به‌ویژه تبصره‌های ۲ و ۳ اشاره شده است که گازوییل یورو۴ باید علاوه بر ۸ کلانشهر در ۱۶۳جایگاه سوخت کشور از تاریخ ابلاغ آیین‌نامه توزیع شود! اگر گوگرد گازوییل پایین‌تر از 50پی‌پی‌ام باشد، سوخت سالم است و به رنگ سبز نشانه‌گذاری می‌شود اما اگر میزان گوگرد بین ۵۰ تا ۲۵۰ پی‌پی‌ام باشد با رنگ زرد و چنانچه بالاتر از ۲۵۰ پی‌پی‌ام باشد، سوخت در دسته سوخت غیراستاندارد و ناسالم قرار می‌گیرد و با رنگ قرمز علامت گذاری می شود.
گوگرد یکی از کاتالیزورهای استفاده شده در فرایندهای پالایش و فراورری گازوییل از نفت خام می باشد در کشورهای نظیر آمریکا و کانادا و یا کشورهای اروپایی درصد بسیار بالای از این گوگرد را در مراحل نهایی فراوری از گازوییلی که بعنوان سوخت موتورهای درون سوز استفاده می شود خارج می کنند ولی در سایر کشورها و بویژه کشورهایی که از تکنولوژهای قبل از دهه 1990 در فرایند های تولید مواد فرعی از نفت خام در پالایشگاههای خود استفاده می کنند باقی ماندن حجم زیادی از گوگرد در گازوییل مصرفی بعنوان سوخت ، مشکل ساز شده است.

واحد اندازگیری گوگرد در گازوییل بر حسب مقدار ذره باقی مانده در هر یک میلیون ذره سوخت می باشد که به اختصار پی پی ام ( PPM ) گفته می شود . هر قدر این مقدار کمتر باشد یکی از شاخص های مهم کیفی گازوییل افزایش خواهد یافت ( سایر شاخص های کیفی گازوییل به شکل زنجیره ها ، عدد ستان ، آلودگی های بیولوژیک سوخت و... مربوط می باشد. )

* میزان گوگرد موجود در گازوییل ایران بنا به اعلام رسمی وزارت نفت در سال ۱۳۹۲ ، 0.8% یعنی 8000 PPM بوده است که البته در بعضی آنالیزها میزان آن تا بیش از یک درصد هم تخمین زده شده است!
اما علت افزایش مقبولیت سوخت های گازوییلی با کاهش مقدار گوگرد در چیست ؟

پاسخ این سوال را می توان در تولیدات اجباری پس از احتراق در سیلندر موتورهای درون سوز یافت.


یکی از پسماندهای احتراق در موتورهای دیزل ترکیب هیدروژن و اکسیژن و بخار آب با ذرات گوگرد آزاد شده حاصل از سوختن گازوییل و تشکیل اسید بسیار قوی و خورنده H2SO4 (اسید سولفوریک ) می باشد. که در صورت عدم خنثی سازی ، این اسید ، در کاهش عمر کلیه قطعات موتور و همچنین ایجاد مولکولهای فعال NOx که به شدت مخرب محیط زیست می باشند ، بسیار تاثیر گذار خواهد بود.


از طرفی خنثی سازی این اسید هزینه مواد مصرفی و بویژه روغن موتور را افزایش خواهد داد به عنوان مثال عمر روغن موتور در بیل های هیدرولیک کوماتسو در صورتی که از سوخت با گوگرد زیر نیم درصد ( کمتر از ۵۰۰۰ PPM) استفاده نماید ۵۰۰ ساعت خواهد بود ولی در صورت استفاده از سوخت با گوگرد بیش از یک درصد ، عمر روغن به یک چهارم عمر مفید یعنی حدود ۱۲۵ساعت خواهد رسید. اگر این عدد را برای شرکتی که صد دستگاه بیل با ساعت کاری ۱۲ ساعت در روز دارد در نظر بگیرید با چشم پوشی از کلیه خسارات محیط زیستی ، اتلاف انرژی و .... سالانه با احتساب قیمت روغن موتور لیتری ۱۵۰ هزار تومن (شهریور ۱۴۰۴) به ازای هر لیتر روغن موتور، اضافه هزینه ای بچند میلیارد تومانی به این شرکت تحمیل خواهد شد!